Park miejski „Grabina” jest pozostałością dawnego parku pałacowego Lubomirskich.
Pałac został wybudowany w XVIII w. , natomiast na południe od niego Lubomirscy urządzili okazały ogród , obejmujący swym zasięgiem obszar dwukrotnie większy od obszaru obecnego parku. W 1793 r. Austriacy wystawiają na sprzedaż dobra głogowskie Lubomirskich za niespłacone pożyczki. W 1805 r. nabywa je hrabia Sweerts-Spork , dowódca miejscowego szwadronu kawalerii i w rękach tej rodziny pałac i jego otoczenie pozostawały do 1892 r. kiedy zakupił je Adam Jędrzejowicz , właściciel Staromieścia i Zaczernia. W 1910 r. budynek pałacu zakupił Franciszek Weiss , który po remoncie i adaptacji pomieszczeń urządził w nim fabrykę włókienniczą. W okresie międzywojennym park pałacowy otrzymał obecny kształt i zwyczajową nazwę „Grabina” , pochodzącą od zasadzonych po 1929 r. grabów , po wymarznięciu wielu poprzednich drzew surowej zimy tego właśnie roku. W parku dominują graby i robinie , ale były także : dąb , lipa , świerki i jodły , które w większości uległy zniszczeniu w czasie wojny. Po wojnie w parku w latach 50-ych zbudowano drewnianą muszlę koncertową by później zastąpić ją murowaną.
Odbywały się w niej zabawy i festyny. W parku umiejscowiono również kiosk spożywczy i plac zabaw dla dzieci.
W parku w 1984 r. zinwentaryzowano 377 szt. drzew , w tym m.in. 145 szt. robinii , 127 szt. grabów , 29 szt. jesionów , 25 szt. lip , 15 szt. brzóz , 14 szt. dębów i 2 szt. świerków.
Zdjęcia – p. E. Rzetecka (1984)
Opis – na podstawie ewidencji parku p. J. Zawadzkiej – Roman (1984)
Źródło – WUOZ Przemyśl
